Priorytetem dla autorki było zaprezentowanie przeszłości kulturowej Dolnego Śląska oraz dzisiejszej troski o nią. Zależało jej również na tym, aby praca przedstawiała materiał, który pozwoli w dobitny sposób wyróżnić ten region, jego specyfikę, czyli wielokulturowość i wieloetniczność, oraz pokazać, jak przez wieki bronił on swojej tożsamości. Wiedza o tym, jak kształtowała się ta tożsamość, jest niezbędna, aby lokalna społeczność mogła budować własne związki z regionem. Zgodnie z zasadą, że nic tak nie ułatwia zadomowienia na nowym terenie, jak właśnie poznanie jego kultury, dziejów, tradycji i pielęgnowanie jej. Pokazano także ludzi przybyłych tu po 1945 r., którzy odłączeni od tradycji, dziedzictwa ojców, wręcz wyrwani ze swojego środowiska, odczuwali potrzebę jak najszybszego zapuszczenia korzeni w nowym otoczeniu. Dawna tradycja, obrzędy, kultura regionu, w którym przyszło im żyć, winna stać się dla nich, obok przyniesionych wartości, podstawą do budowania własnego domu.